Kthimi | Antonio Di Benedetto

I thashë Horacios:
-Sot mora ftesën për shfaqjen e Manuelit që vihet në skenë të hënë.
Horacio më tha:
-Temë e bukur për një tregim fantastik.
Nuk ma tha si, por ma la mua barrën.
Vendosa të kthehem të hënë, por shfaqja qe shtyrë. Tashmë dua të kthehem të enjte, ditën kur fola me Horacion.
Ama kthimi nuk ndodh të enjte, por të premte. Ndërkohë të enjte ka ndodhur që…
Mendoj se më ka ndodhur tjetër gjë. Duhet të kërkoj diçka, diçka nga e kaluara, një grua. Madje ndodhi se edhe ajo po më kërkonte njëkohësisht. U kthyem, por secili prej frymëzimit të vet, pa e pranuar aspak atë që ndjenim.
Kurrë nuk mundëm ta gjejmë ditën e saktë pavarësisht përpjekjeve, dhe kështu ne humbëm jetët tona.
Çdo herë shkonim më tej në kalendar.
Në fund kuptova që, pavarësisht njërës apo tjetrës eksperiencë, munda të nxjerr një përfundim, megjithëse të hidhur: Nuk mund të kthehemi kurrë në atë që kemi dashur me shpirt.