Xhelati | Arthur Koestler

Historia bën fjalë për një xhelat me emrin Uang Lun, i cili jetoi gjatë mbretërimit të perandorit të dytë të dinastisë Ming. Ishte i njohur për aftësinë dhe shpejtësinë me të cilën priste kokat e të dënuarve, por gjatë gjithë jetës së tij e kishte bërë punën me një synim sekret që ende nuk ishte realizuar: të presë aq shpejt qafën e dikujt sa koka e të ndjerit të qëndrojë ende mbi trup. U përpoq dhe u përpoq dhe më në fund, në ditëlindjen e tij të gjashtëdhjetegjashtë e plotësoi këtë ambicie.
Ishte ditë e ngarkuar me ekzekutime dhe ai e kalonte cilindo burrë dorësh me një shpejtësi fisnike; kokat vërtiteshin në pluhur njëra pas tjetrës. Mbërriti tek i dymbëdhjeti, i cili nisi të ngjitej në skelë, dhe Uang Lun, me një të goditur të shpatës, ia preu kokën aq furishëm, sa viktima ende ngjitej nëpër shkallaren e vogël. Me të mbërritur në krye, iu hakërrye xhelatit:
-Përse e zgjatni agoninë time? – e pyeti. -Duhet të jeni njëlloj i mëshirshëm si me të tjerët.
Ky qe çasti i shumëpritur i Uang Lun; ai kishte kurorëzuar punën e gjithë jetës së tij. Në fytyrë iu shfaq një buzëqeshje e qetë; u kthye nga viktima dhe i tha:
-Kini mirësinë të mënjanoni kokën ju lutem.