Mbi tregimin | Julio Cortazar

Tregimi ka gjithmonë një njësi të impresionit të një historie. Tregimi është “… një sintezë e gjallë e në të njëjtën kohë si një jetë sintetizuese; diçka si dridhja e ujit brenda një ene kristali, një kalim kohe në një qëndrueshmëri…” Ndërsa në kinema, – si në roman – kapja e atij realiteti është më i gjerë, dhe në shumëformësi arrihet përmes zhvillimit të elementeve të pjesshëm dhe grumbullues, të cilat nuk përjashtojnë, natyrisht, një sintezë që jep “kulmin” e veprës; në një fotografi ose në një histori me cilësi të lartë, ne vazhdojmë me anë të kundërt, thënë ndryshe, një fotograf ose tregimtar janë të detyruar të zgjedhin dhe kufizojnë një imazh apo ngjarje që është e rëndësishme.