I dashur ditar,
Dakord. Ja çfarë mësova sot për vezët. Kur veza dhe spermatozoidi takohen, ajo fertilizohet. Kur nuk ndodh kjo gjë, atëherë veza qëndron e zbrazët. Mirë, kaq e dija dhe vetë. Fertilizimi nuk ndodh në mitër. Në trup ka disa gypa, gypat fallopian. Pastaj, kur veza fertilizohet, zbret në mitër dhe vendoset atje.
Megjithëse ka diçka që nuk e kuptoj. Në të gjithë librat dhe në të gjithë vizatimet, mund të shoh gypat fallopian që duken si duar, por si dalin vezët prej vezoreve dhe shkojnë poshtë? Lexova diku që veza normalisht rrëshqet, por si? Aty ka hapësirë. Çfarë ndodh atje? Çfarë i ndalon vezët të mos bien në ndonjë vend tjetër?
Kjo gjë më duket misterioze. Le të themi që u fertilizua. Do jetë vajzë megjithëse nuk ka lindur ende. Në vezoret e bebushes (e frikshme ta mendosh, por ja që ndodh), ajo ka shtatë milion vezë, më shumë nga sa do të ketë pasi të lindë. Prej atëherë, numri i tyre sa vjen dhe do të ulet. Kur foshnja të lindë, do të ketë mbase një milion dhe nuk do të ripërtërihen. Pas kësaj, numri sa vjen dhe bie. Në kohën kur ajo të ketë moshën time, do të ketë rreth treqind mijë vezë dhe vetëm një numër i vogël i tyre mund të zhvillohen plotësisht. Vetëm ato vezë mund të krijojnë shtatzëni. Është vërtet e frikshme kur e mendon. Përpara se të lindja, kisha gjithçka më nevojitej për të patur një fëmijë timin. Në një mënyrë a në një tjetër, isha më e përgatitur nga sa jam tani. Isha e aftë të lindja fëmijë, përpara se të lindja vetë… Kjo nuk thuhet vetëm në libra. Po ndodh edhe tani, në kohën që po flasim. Do të doja t’i zhdukja të gjitha ato pjesë të miat, pjesët të cilat janë gati të japin lindje. Pse duhet të jetë kështu?
– Midoriko
Përktheu Antonio Çikollari


Leave a comment