Migjeni i quan ciklet e veta poetike kangë. Përcaktim pak i çuditshmëm dhe jo fort i kënaqshëm, në pamje të parë, kur mendon që Migjeni është ndër ata autorë të cilët shkëputën poezinë shqipe pikërisht nga natyra e poezisë tradicionale, ku në bazë të së cilës qëndronte ritmi klasik (pra kënga) si bazë e ndërtimit poetik.
Duke propozuar një poezi të ndërtuar me një metaforë të re, me varg të pamatur, shpesh me fraktura ritmike, të cilat dukshëm e shenjojnë poezinë e Migjenit në mënyrë sinekdokdike si varg të lirë, kjo rrit natyrshëm pritshmëritë për përdorimin edhe të një mënyre të re emërtimi të cikleve poetike, ndaj dhe përdorimi i një termi kaq tradicional, siç është kangë, duket i pavend.
Mirëpo, përmes vëzhgimit tekstor rezulton që kjo zgjedhje të jetë pjesë e një intence autoriale të mirëmenduar dhe që nuk e përzien aspak një poezi e cila ka një format modern ndërtimi me një emërtim tradicional të cikleve poetike.
filologus.al 
Leave a comment