Ti mëson | Jorge Francisco Isidoro Luis Borges

Pas një kohe ti mëson dallimin delikat
Midis mbajtjes së një dore dhe lidhjes së një shpirti,
Dhe ti mëson se dashuria nuk do të thotë përkulje
Dhe shoqëria nuk do të thotë siguri.
Dhe ti fillon mëson se puthjet nuk janë kontrata
Dhe dhuratat nuk janë premtime,
Dhe ti fillon pranon humbjet e tua
Me kokën lart dhe sytë hapur
Me hirin e një gruaje, jo pikëllimin e një fëmije,
Dhe ti mëson të ndërtosh të gjitha rrugët për sot
Për shkak se toka nesër është shumë e pasigurt për plane
Dhe e ardhmja mund të rrëzohet në mes të fluturimit.
Pas një kohe ti mëson…
Se edhe rrezet djegin nëse ju merrni shumë.
Kështu që mbill kopshtin tënd dhe dekoro shpirtin,
Në vend që të presësh dikë të të sjellë lule.
Dhe mëson se me të vërtetë mund të durosh …
Se me të vërtetë je i fortë
Dhe me të vërtetë nuk kanë vlerë …
Dhe ti mëson dhe të mësojnë …
Me çdo lamtumirë ti mëson.